ഓഖി: ദുരന്തം ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ ഫലപ്രദമായ മുൻകരുതൽ വേണം

Spread our news by sharing in social media

ഇക്കഴിഞ്ഞ നവംബർ 29 മുതൽ കേരള തീരത്ത് വീശിയടിച്ച ഓഖി ചുഴലിക്കാറ്റ് ജീവനും സ്വത്തിനും വൻ നാശമാണുണ്ടാക്കിയത്. തീരദേശ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾക്ക് സംഭവിച്ച നഷ്ടങ്ങളുടെ വ്യാപ്തി എത്രയെന്ന് കൃത്യമായി നിശ്ചയിക്കാൻ ഇനിയും നമ്മുടെ സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. മത്സ്യബന്ധനത്തിന് പോയ 80 പേരുടെ മൃതശരീരമാണ് ഇതുവരെ കിട്ടിയത്. അതിൽ പലരെയും തിരിച്ചറിയാൻ ഇനിയും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. കാണാതായ മുന്നൂറോളം പേരുടെ മടങ്ങിവരവ് ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് ഏറെക്കുറെ ഉറപ്പായിരിക്കുന്നു. സുനാമി ദുരന്തത്തേക്കാൾ വലിയ ആൾ നഷ്ടമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ കേരളത്തിൽ ഇപ്പോഴുണ്ടായിരിക്കുന്നത്. മത്സ്യബന്ധനവും അനുബന്ധതൊഴിലുകളും ജീവനോപാധിയായി സ്വീകരിച്ച തീരദേശ ജനതയുടെ ജീവിതത്തിലാകെ ദുരന്തത്തിന്റെ നിഴൽ പരന്നിരിക്കുകയാണ്.

ഈ ദുരന്താനുഭവം സ്വാഭാവികമായും കുറെ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരത്തിലുളള ഒരു പ്രകൃതിക്ഷോഭം പ്രവചിക്കാനാവില്ലേ ? പ്രകൃതി ക്ഷോഭത്തെ തുടർന്നുണ്ടായ ദുരന്തം ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നില്ലേ ? രക്ഷാപ്രവർത്തനം കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായിരുന്നുവെങ്കിൽ കൂടുതൽ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ആവുമായിരുന്നില്ലേ ? ശാസ്ത്രം ഇത്രയും വികസിച്ചിരിക്കെ മനുഷ്യന് പ്രകൃതിയെ വരുതിക്ക് കൊണ്ടുവരാനാകില്ലേ ? ദുരന്തത്തിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവർക്കുള്ള ദുരിതാശ്വാസ പുനരധിവാസപ്രവർത്തനത്തിന്റെ കാര്യക്ഷമതയിലും മുൻകാല അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ജനങ്ങൾക്ക് ആശങ്കയുണ്ട്.

ചുഴലിക്കാറ്റിനെപ്പറ്റി യഥാസമയം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നതിലുണ്ടായ വീഴ്ചയെ സംബന്ധിച്ച് കേന്ദ്രകാലാവസ്ഥ നിരീക്ഷണവകുപ്പും സംസ്ഥാന ദുരന്തനിവാരണ അതോറിറ്റിയും തമ്മിലുള്ള തർക്കം തുടരുകയാണ്. അറബിക്കടലിൽ സാധാരണയായി ചുഴലിക്കാറ്റ് രൂപം കൊള്ളാറില്ലെന്നും ശ്രീലങ്കയുടെ തെക്കേ ഭാഗത്ത് ന്യൂനമർദ്ദമായി രൂപം കൊണ്ട് കിഴക്കേഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി പൊടുന്നനവേ തീവ്രസ്വഭാവമാർജ്ജിക്കുകയും നവംബർ 30-ാം തീയതിയോടെ അത് ചുഴലിക്കാറ്റായി മാറുകയും ചെയ്തുവെന്നുമാണ് കേന്ദ്രകാലാവസ്ഥ നിരീക്ഷണകേന്ദ്രം പറയുന്നത്. കേന്ദ്രകാലാവസ്ഥ നിരീക്ഷണകേന്ദ്രത്തിന്റെ നവംബർ 30-ാം തീയതി ഉച്ചയ്ക്ക് 12 മണിക്കുള്ള അറിയിപ്പിൽ മാത്രമാണ് ചുഴലിക്കാറ്റായി രൂപം പ്രാപിച്ചതിന്റെ വ്യക്തമായ മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചതെന്നും തുടർന്ന് സാധ്യമായ എല്ലാ പരിഹാര നടപടികളും സ്വീകരിച്ചുവെന്നും സംസ്ഥാന ദുരന്ത നിവാരണ അതോറിറ്റി പറയുന്നു. പക്ഷേ നവംബർ 30-ാം തീയതി അതിരാവിലെ 2.30 ന് തന്നെ ചുഴലിക്കാറ്റായി രൂപം പ്രാപിച്ചിരുന്നുവെന്നതിന്റെ സൂചനകളാണ് പിന്നീട് ലഭിക്കുന്നത്.
പ്രകൃതി ക്ഷോഭം മുൻകൂർ പ്രവചിക്കുന്നതിലുണ്ടായ പരാജയം ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പരിമിതിയാണോ അതോ ലഭ്യമായ ശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുന്നതിലുള്ള പരിമിതിയാണോ എന്നത് പരിശോധിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്. പക്ഷേ മേൽപ്പറഞ്ഞ സംഭവഗതികൾ പരിശോധിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും അസന്നിഗ്ദ്ധമായി മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു കാര്യം, ഒരു പ്രകൃതി ദുരന്തം സംഭവിച്ചിട്ട് യഥാസമയം അത് ബന്ധപ്പെട്ടവർ അറിയാതെ പോയി എന്നതാണ്. ആരുടെ ഭാഗത്താണ് തെറ്റ് സംഭവിച്ചതെന്ന് കേന്ദ്രകാലാവസ്ഥാ നിരീക്ഷണവകുപ്പും സംസ്ഥാന ദുരന്തനിവാരണ അതോറിറ്റിയും തമ്മിൽ നടക്കുന്ന തർക്കത്തിൽ ജനങ്ങൾക്ക് താല്പര്യമില്ല. കാലാവസ്ഥാ നിരീക്ഷണ വകുപ്പ്, ഫിഷറീസ് വകുപ്പ്, റവന്യൂ വകുപ്പ്, ദുരന്തനിവാരണ അതോറിറ്റി, കോസ്റ്റ് ഗാർഡ്, നാവികസേന തുടങ്ങിയ സംവിധാനങ്ങളുടെ ഉദ്യോഗസ്ഥ മനോഭാവവും വകുപ്പുകൾ തമ്മിലുള്ള ഏകോപനമില്ലായ്മയും ഓഖി ദുരന്തസാഹചര്യം കൂടുതൽ പ്രകടമാക്കി. യഥാസമയം അറിയുകയും അറിയിക്കുകയും ഏകോപിതമായി തുടർ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ കുറെ മനുഷ്യജീവനുകളെക്കൂടി രക്ഷപ്പെടുത്താമായിരുന്നുവെന്നത് നിശ്ചയം.

ഇനി രക്ഷാപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കാര്യം പരിശോധിക്കാം. നവംബർ 30 ന് അതിരാവിലെ 2.30 ന് തന്നെ ചുഴലിക്കാറ്റായി രൂപം പ്രാപിച്ച പ്രകൃതിക്ഷോഭത്തിൽപ്പെട്ട് കടൽ ഭ്രാന്തമായി ഇളകിമറിയുകയായിരുന്നു. നവംബർ 29 നോ അതിനു മുൻപോ വള്ളങ്ങളിലും ബോട്ടുകളിലും കടലിൽ പോയവർ ആ ഭീകരമായ ക്ഷോഭത്തിനിരയായി. ചെറുവള്ളങ്ങൾ കടലിലേക്ക് ആണ്ടുപോവുകുയോ കമഴ്ന്നുപോവുകയോ ചെയ്തു. ബോട്ടുകൾ തകരുകയോ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട് കാറ്റിനൊത്ത് ഒഴുകിപ്പോവുകയോ ചെയ്തു. ഈ ആഘാതത്തിൽ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാത്തവർ കമിഴ്ന്നുപോയ വള്ളങ്ങളിലും കന്നാസുകളിലും മരക്കഷ്ണങ്ങളിലും പിടിച്ച് രക്ഷകരെ കാത്തുകിടന്നു. ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ നവംബർ 30-ാം തീയതി കാര്യമായ രക്ഷാപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടന്നില്ല. കാലാവസ്ഥയെ പഴിച്ചുകൊണ്ട് നേവിയും കോസ്റ്റ് ഗാർഡും പിന്മാറി. നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ ഇവരെയാണ് ഏൽപിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ഈ അവസരത്തിൽ നാം ഓർക്കണം. സർവ്വ സന്നാഹവുമെടുത്തുള്ള രക്ഷാപ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിലും നാം കണ്ടില്ല. കമിഴ്ന്നുപോയ വള്ളങ്ങളിൽ പിടിച്ച് കിടന്ന് അഞ്ച് ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം ജീവനോടെ രക്ഷപ്പെട്ടവരുടെ കഥകൾ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കടലറിയാവുന്ന, കാറ്റിന്റെ ദിശയും കടലിൽ പോകുന്നവരുടെ മനസ്സുമറിയാവുന്ന മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളെ രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിൽ സഹകരിപ്പിക്കണമെന്ന അവരുടെ അപേക്ഷ പരിഗണിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ കുറേയേറെ മനുഷ്യ ജീവനുകളെകൂടെ രക്ഷപ്പെടുത്താമായിരുന്നു. ഈ ആവശ്യം വച്ചുകൊണ്ട് അവർക്ക് റോഡുപരോധം പോലുളള സമരങ്ങൾ നടത്തേണ്ടിവന്നു. ഒടുവിൽ കടൽക്ഷോഭത്തിൽ നിന്ന് അത്ഭുതകരമായി രക്ഷപ്പെട്ടുവന്നവരടക്കമുള്ളവർ കടലിലകപ്പെട്ട തങ്ങളുടെ സഹജീവികളെ രക്ഷപ്പെടുത്താനായി സ്വന്തം നിലയിൽ വീണ്ടും കടലിലേക്ക് തിരിക്കുന്ന കരളലിയിക്കുന്ന കാഴ്ചയും നാം കണ്ടു. അനവധിപേരെ അവർ രക്ഷപ്പെടുത്തുകയും മൃതദേഹങ്ങൾ കണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തു. കടലിലൊഴുകി നടന്ന മൃതദേഹങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ നേവിയും കോസ്റ്റ് ഗാർഡും തുടക്കത്തിൽ ഉദാസീനത കാട്ടിയെന്നും ആരോപണമുണ്ട്. നോട്ടിക്കൽ മൈലുകളുടെ അതിർത്തി തിരിച്ച് തുടക്കത്തിൽ രക്ഷാപ്രവർത്തനം ഒതുക്കിയതും മരണസംഖ്യ കൂടുന്നതിന് ഇടവരുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

തമിഴ്‌നാട്ടിലും കേരളത്തിന്റെ തെക്കൻ തീരമേഖലയപ്പാടെയും നാശം വിതച്ചാണ് ഓഖി കടന്നുപോയത്. തിരുവനന്തപുരം,കൊല്ലം, എറണാകുളം, കോഴിക്കോട്, കണ്ണൂർ ജില്ലകളിലെ കടലോരമേഖലയിൽ മീൻപിടിക്കാൻ പോയവരെയോർത്ത് അലമുറയിടുന്നവരുടെ കരളലിയിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് നാം കണ്ടത്. ദുരന്തമേഖലയിലേക്ക് യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ രക്ഷാപ്രവർത്തന സന്നാഹങ്ങളെത്തുമെന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചവർക്കെല്ലാം തെറ്റി. ദുരന്തത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടത് പൂന്തുറയിലും വിഴിഞ്ഞത്തുമാണ്. തലസ്ഥാന ജില്ലയിൽ, ഭരണസിരാകേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഏതാനും കിലോമീറ്റർ മാത്രം അകലെയുള്ള ഇവിടെപ്പോലും നമ്മുടെ ഭരണാധികാരികൾക്ക് നേരിട്ടെത്തി കാര്യങ്ങൾ ഏകോപിപ്പിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മൂന്നാം പക്കം പലരുടെയും ശവശരീരങ്ങൾ തീരത്തടിഞ്ഞു. ദുരന്തഭൂമിയായി മാറിയ വിഴിഞ്ഞത്തെത്താൻ നമ്മുടെ മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് നാല് ദിവസം വേണ്ടിവന്നു. ഉറ്റവർ നഷ്ടപ്പെട്ട സ്ത്രീകളുടെ വിലാപത്തെ ഒരു വനിതാ മന്ത്രി അധിക്ഷേപിച്ചു സംസാരിച്ചതും നാം കണ്ടു.തങ്ങളുടെ വേദനകളോട് പ്രതികരിക്കാൻ വൈകിയ മന്ത്രിമാരോടും ജനപ്രതിനിധികളോടും കടുത്ത പ്രതിഷേധം രേഖപ്പെടുത്താൻ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾക്ക് ആരുടെയും നേതൃത്വം ആവശ്യമായി വന്നില്ല.

രക്ഷാപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ കാണിച്ച കുറ്റകരമായ അനാസ്ഥയിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് പൂവാറിലും വിഴിഞ്ഞത്തും പൂന്തുറയിലും വലിയതുറയിലും വെട്ടുകാടും വേളിയിലും ചെല്ലാനത്തുമെല്ലാം പലവട്ടം അവർ റോഡുകൾ ഉപരോധിച്ചു. തീരദേശപോലീസ്, മറൈൻ എൻഫോഴ്‌സ്‌മെന്റ്, തീരസംരക്ഷണസേന ഇവയൊക്കെയാണ് ഉടൻ ആശ്രയിക്കാവുന്ന നമ്മുടെ സുരക്ഷാസംവിധാനങ്ങൾ. ശാന്തമായ കടലിൽപ്പോലും ആഴക്കടലിൽപ്പോകാൻ ശേഷിയില്ലാത്ത പോലീസ് സേനയ്ക്കും ദുരന്തനിവാരണ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അധികമൊന്നും ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. ജനങ്ങളുടെ പ്രക്ഷോഭത്തെതുടർന്ന് കോസ്റ്റ് ഗാർഡിന്റെ കപ്പലിലുളള അന്വേഷണം തുടങ്ങുന്നതുപോലും കടലെല്ലാം ശാന്തമായ നാലാംനാൾ കഴിഞ്ഞുമാത്രമാണ്.
ചുഴലിക്കാറ്റ് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ വൈകിയതും രക്ഷാപ്രവർത്തനങ്ങളിലുണ്ടായ കാലതാമസവും ഭരണാധികാരികൾ ദുരന്തമേഖലയിലെത്താൻ വൈകിയതുമെല്ലാം തീരജനങ്ങളുടെ ഉള്ളിലുണ്ടാക്കിയ നീറ്റലുകൾ ചെറുതായിരുന്നില്ല. ദുരന്തത്തിൽപ്പെട്ട് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവർതന്നെ അടിയന്തര സഹായങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അധികാരികളോട് സമരംകൂടി ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന അവസ്ഥയും നാം കണ്ടു. ചുഴലിക്കാറ്റ് തകർത്തെറിഞ്ഞ വളളങ്ങളുടെ പലകകളിലും കയറിലും പിടിച്ച് രണ്ടും മൂന്നും നാലും ദിവസങ്ങൾ തൂങ്ങിക്കിടന്ന്, അവശരായി മരണത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയ ഉറ്റ മിത്രങ്ങളുടെ ജീവൻ കൺമുന്നിൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് നിസ്സഹായതയോടെ കാണേണ്ടിവന്ന, ദയനീയമായ വാർത്തകളാണ് രക്ഷപ്പെട്ടെത്തിയവർക്ക് പറയാനുള്ളത്. കടൽ അരിച്ചുപെറുക്കി അന്വേഷിക്കുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞവർക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ പോലും കഴിയാത്ത ജീർണ്ണിച്ച ശരീരങ്ങളാണ് പിന്നീട് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. പലരേയും രക്ഷപ്പെടുത്തിയെന്നും അവരെയെല്ലാം ഉടൻ നാട്ടിലെത്തിക്കുമെന്നുമുളള തെറ്റായ വാർത്തകളും പ്രചാരണങ്ങളും അധികാരികളിൽ നിന്നുണ്ടായപ്പോൾ വിശ്വാസത്തോടെ ആശ്രയിക്കാൻ തങ്ങൾക്കാരുമില്ലെന്ന തോന്നൽ മത്സ്യമേഖലയിലാകെ വ്യാപിച്ചു.

”ചെറു പ്രായത്തിലേ കുടുംബം പുലർത്താൻ പണിക്കുപോയ പതിനാറുകാരൻ വിനീഷിനെ കടലുകൊണ്ടുപോയി. അവനിനി വരില്ല. കലികൊണ്ട് ഇളകിമറിയുന്ന കടലിനെ ഒരുപാട് ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അതിനോട് മല്ലിട്ട് തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ ജീവിച്ചത്. മരണത്തെ അല്പം പോലും ഞങ്ങൾക്ക് പേടിയില്ല. പക്ഷേ, ഉറ്റവരുടെ ചലനമറ്റ, തിരിച്ചറിയാൻപോലും പറ്റാത്ത ശരീരങ്ങൾ മുന്നിലെത്തുമ്പോൾ, വയ്യ, മരണത്തെയും കടലിനെയും ഞങ്ങൾക്ക് പേടിയാവുന്നു” മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളിൽ നിന്നും വരുന്ന വാക്കുകളാണിത്. കടുത്ത മാനസിക പ്രശ്‌നങ്ങൾ അവരെ ബാധിച്ചിരിക്കുകയാണ്.  നഷ്ടപരിഹാരത്തുകയുടെ പ്രഖ്യാപനങ്ങളും ഉണ്ടായ നഷ്ടങ്ങളുടെ കോടികൾ പറഞ്ഞുള്ള കണക്കെടുപ്പും വളരെവേഗത്തിൽ പൂർത്തിയാക്കാൻ സർക്കാരുകൾക്ക് കഴിഞ്ഞു. ദുരന്തഭൂമിയിലെ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതം പുനസ്ഥാപിക്കാനുള്ള നീക്കങ്ങളുടെ മെല്ലെപ്പോക്ക് ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ്. അന്നത്തിനു വകയില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുകയാണ് പലകുടുംബങ്ങളും. കോഴിക്കും കന്നുകാലികൾക്കും കൊടുക്കുന്ന തീറ്റയ്ക്ക് സമാനമായ അരിയാണ് സൗജന്യറേഷനായി പലയിടങ്ങളിലും വിതരണം നടത്തിയത്.
ഓഖിയുടെ പേരിൽ വരുന്ന ഫണ്ടും അതിന്റെ വിനിയോഗവും നീതിപൂർവവും സുതാര്യതയോടെയുമുളളതാവാൻ എന്തുനടപടിയാണ് സർക്കാർ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ഇനിയും വ്യക്തമാക്കിയിട്ടില്ല. മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ദുരിതാശ്വാസ നിധിയിലേക്കാണ് സഹായങ്ങളുടെ ഒഴുക്ക്. സുനാമി ഫണ്ടിന്റെയും അതിന്റെ ദുർവിനിയോഗത്തിന്റെയും പാഠം നമ്മുടെ മുമ്പിലുള്ളപ്പോൾ, ഓഖി ദുരന്തത്തിന്റെ പേരിൽ വന്നുചേരുന്ന മുഴുവൻ ഫണ്ടും ദുരന്തത്തിനിരയായ തീരദേശത്തെ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതം തിരിച്ചു പിടിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കൂ എന്നുറപ്പുവരുത്തണം. സംഭവിച്ചുപോയ ദുരന്തത്തിൽ നിന്ന് സർക്കാരുകൾ പാഠം പഠിക്കണം. പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങളെപ്പറ്റി മുൻകൂർ അറിയാനും മുന്നറിയിപ്പു നൽകാനും കുറ്റമറ്റ സംവിധാനങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തണം.

പ്രകൃതിയോട് മല്ലിട്ട് ഉപജീവനം നടത്തുന്ന മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവനും സ്വത്തിനും സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ മനുഷ്യത്വപരമായ സമീപനവും സാങ്കേതിക വിദ്യകളും ഈ മേഖലയിൽ പ്രയോഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരണം. മത്സ്യബന്ധനത്തിലേർപ്പെടുന്ന ഓരോ തൊഴിലാളിയെക്കുറിച്ചും കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ ഫിഷറീസ് വകുപ്പിന്റെ കൈവശമുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണം. കാലാവസ്ഥാ പ്രവചനങ്ങൾ മീൻ പിടിക്കാൻ പോകുന്നവരിൽ എത്തുമെന്നുറപ്പുളള സാങ്കേതിക സംവിധാനങ്ങൾ അവർക്ക് ലഭ്യമാക്കണം. അപകട ഘട്ടങ്ങളിൽ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ആധുനിക രീതിയിലുള്ള ലൈഫ് ജാക്കറ്റുകൾ ഇവർക്ക് സൗജന്യമായി നൽകണം. മത്സ്യത്തൊഴിലാളി കുടുംബങ്ങളിലെ കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസച്ചെലവ് മുഴുവൻ സർക്കാർ ഏറ്റെടുക്കണം. അവരുടെ എല്ലാത്തരം വായ്പകളും/കടങ്ങളും എഴുതിത്തള്ളണം.
ആഴത്തിലുള്ള പ്രതിസന്ധികളാണ് തീരദേശത്തെ മത്സ്യമേഖല നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. പരമ്പരാഗത മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾക്ക് കടലിൽപ്പോയാൽ ഇന്ന് മത്സ്യം ലഭിക്കുമെന്ന് ഒരുറപ്പുമില്ല. ട്രോളിംഗ് നിരോധനം, തീരദേശപരിപാലന നിയമം തുടങ്ങിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ മത്സ്യമേഖലയിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുമ്പോൾ മറുവശത്ത് ആഴക്കടൽ മുഴുവൻ അരിച്ചുപെറുക്കികൊണ്ടുപോകുന്ന വൻകിട ഫാക്ടറി കപ്പലുകൾക്ക് കടൽ മുഴുവൻ തീറെഴുതിക്കൊടുത്തിരിക്കുകയാണ്.
ഗൗതം അദാനിക്ക് ദാനം ചെയ്ത വിഴിഞ്ഞം പദ്ധതി കേരളവികസനത്തിന്റെ കുന്തമുനയായി ഓരോ സർക്കാരും അവകാശവാദമുന്നയിക്കുമ്പോൾ ആ പ്രദേശത്തുനിന്നും തീരദേശവാസികളെ ആട്ടിയോടിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വിഴിഞ്ഞം പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി കടൽ നികത്തിതുടങ്ങിയതുമുതൽ വടക്കോട്ടുളള തീരങ്ങളെല്ലാം കടലെടുത്തു തുടങ്ങി. ഉറപ്പുള്ള വീടുകൾ പോലും കടലെടുത്തു പോകുന്നു. പുതിയ പാർപ്പിടം തേടി മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾക്ക് പിന്നിലേക്ക് ഒഴിഞ്ഞുപോകാനും ഇടമില്ലാതായി. വള്ളങ്ങൾ കരയിൽ സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഇടം പോലുമില്ലാതായി.
ഇതിനോടകം തന്നെ പലവിധ ദുരിതങ്ങളാൽ ജീവിതം വഴിമുട്ടിനിൽക്കുന്ന മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ മേൽ വല്ലാത്തൊരു ആഘാതമാണ് ഓഖി ദുരന്തം ഏല്പിച്ചിരിക്കന്നത്. ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെയും കാണാതായവരുടെയും കുടുംബങ്ങളെ മാത്രമല്ല മത്സ്യബന്ധനത്തിലും അനുബന്ധതൊഴിലുകളിലും ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുഴുവൻ പേരേയും അത് ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത്തരത്തിൽ ദുരിതബാധിതരെയാകെ കണ്ടുകൊണ്ടുവേണം ദുരിതാശ്വാസ, പുനരധിവാസ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സർക്കാർ ഏർപ്പെടേണ്ടത്. ഈ ദുരന്തത്തിന്റെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട് അവ ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനുള്ള എല്ലാ നടപടികളും കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾ കൈക്കൊള്ളണം. ഇക്കാര്യത്തിൽ സർക്കാരുകളെ നിർബന്ധിതമാക്കാൻ ജനങ്ങൾ ജാഗ്രതയോടെ നിലകൊള്ളണം.

Share this